Ohabolana 14. 26-31

« …lzay mampahory ny mahantra dia manala baraka ny Mpanao azy: fa ny mamindra fo aminy kosa dia manome voninahitra Azy » (and.31)

Ny bokin’ny Ohabolana dia iray amin’ireo asa soratra mirakitra fahendrena. Eto, ny fahendréna tokony ho hita amin’ny mpino mahatoky amin’ny asany dia:

1- Tsy manararaotra ny fahalemen’ny hafa

Tsy voatery hitovy ny fiainan’ny olona, na ny fisainany, na ny fari-pananany. Tsy natao hanararaotana ny mahantra na malahelo izay mety ho fananan’ny mpanompon’ Andriamanitra tombony mihoatra noho ny sasany: harena, toeram-panompoana, fahaizana manokana, Natao hanafaka ireo izay mila vonjy ny mpino mahatoky fa tsy hanampy trotraka izay efa mahatsiaro resy. Voasoratra hoe: « Mifampitondrà izay mahavesatra, ary aoka izany no hahatanterahanareo ny lalan’i Kristy » (Galatiana 6. 2).

2- Manome voninahitra an’ Andriamanitra

Andriamanitra no nahary sy Tompon’ny zavatra rehetra araka ny Salamo 24. 1; ka anisan’izany isika olonibelona, na ny mahantra na ny manan-karena. Ny tsy fanajana ny zava-boarin’Andriamanitra dia toy ny fanaovana tsinontsinona an’ Andriamanitra namorona azy. Izany no nilazan’i Jesoa hoe: « Araka izay efa nataonareo tamin’ny anankiray amin’ireto rahalahiko kely indrindra ireto no nataonareo tamiko (Matio 25:40). Ny hoe: « mamindra fo » dia azo adika hoe mamindra aina na manome fahavelomana. Ambaran’ny Soratra Masina eto fa fanomezam-boninahitra an’ Andriamanitra izany.

Fanontaniana:

Tranga manao ahoana teo amin’ny tantaram-piainan’i Jesoa no ahatarafana ireo fahendrena roa ireo?

Foibe Sampana Sekoly Alahady