Sal 25.1-7 / Hira 14 / Vavaka / Mofonaina / Vavaka / Hira 377.1

Romana 4, 1-12

Mpino mandray andraikitra sy miasa

Matoky ny Tenin’Andriamanitra

Ampahatsiahivina ny mpino ao amin’ny Fiangonana ny finoan’i Abrahama: «Ary Abrahama nino ka nisaina ho fahamarinany izany » (and.3). Nohamarinina noho ny finoany i Abrahama, fa tsy nohamarinina noho ny asa nataony. Ny hoe: mino, dia matoky no anisan’ny heviny. Natoky tanteraka ny teny nolazain’ Andriamanitra taminy i Abrahama, ka nihetsika sy niasa ary nandray andraikitra mba ho rain’ny firenena maro. Noho ny finoany no nialany tany Oran’ny Kaldea ho any Kanana, tany tsy mbola fantany; ary finoana vokatry ny fahatokiany ny teny nolazain’ Andriamanitra taminy. Koa aza miasa na mandray andraikitra noho ny hambom-po ateraky ny teny mandrisika sy mandroboka, na mandokadoka antsika, fa noho ny Tenin’ Andriamanitra izay andraisantsika antson’i Kristy sy iorenana amin’ny finoana.

Misitraka fahasoavana sy hasambarana

« Ary ho an’izay miasa dia tsy isaina ho fahasoavana ny karama fa trosa » (and.4). Ny karama dia tsy maintsy aloan’ny mpampiasa amin’ny mpiasa, ary rariny izany: « Ny karaman’izay nokaramainao, aoka tsy hitoetra aminao miloak’alina » (Lev 19,13). Ananan’ny mpiasa trosa ny mpampiasa raha tsy mandoa an’izany! Fanomezana maimaim-poana vokatry ny finoana an’i Jesoa kosa ny fahasoavana fa tsy karama vokatry ny asa na ezaka natao. Fahasoavana no anamarinana maimam-poana izay mino, na dia tsy mendrika aza izy. Nohamarinina ka tonga sambatra, satria «Sambatra ny olona izay voavela heloka!» (Sal 32,1).

Fanontaniana:

Nahoana no tsy amarinina na vonjena amin’ny asa isika?

Sampana Sekoly Alahady Foibe